Ariana | WS | Blogger | X X

środa, 18 listopada 2026

Pen Pal - J.T. Geissinger

Tytuł: Pen Pal

Tytuł oryginalny: Pen Pal

Autor: J.T, Geissinger 

Wydawnictwo: NieZwykle

Data wydania: 07.08.2024

Liczba stron: 334

Egzemplarz: własny

Kayla Reece w dniu pogrzebu swojego męża otrzymuje list. Został wysłany z zakładu karnego, a jego nadawcą jest niejaki Dante. Mężczyzna napisał tylko jedno zdanie, lecz to wystarczyło, by wprawić kobietę w kompletne osłupienie. Następna wiadomość zawiera jeszcze dziwniejsze słowa. Kayla żywi przekonanie, że to pomyłka i z pewnością list nie powinien trafić do niej. Mężczyzna zapewnia ją jednak, że doskonale się znają i wie o niej wszystko – zna jej pragnienia, marzenia oraz lęki.

Ten tytuł w ogóle nie był wysoko na moim TBR, ale ostatnio trafiłam na recenzję, w której ktoś zacytował jedno zdanie z książki — i to jedno zdanie wystarczyło, żebym pomyślała: to może być dokładnie ten rodzaj dark romance, który lubię. No więc… wskoczyło do rotacji. I, szczerze mówiąc, nawet trochę bez kolejki.

Opis fabuły jest wyjątkowo niejasny. W skrócie: kobieta dzień po pogrzebie męża znajduje list od faceta, którego nie zna, a który zna ją - i pisze do niej z więzienia. Od tego się zaczyna ich korespondencja, a potem… „nigdy by się nie spodziewała, co będzie dalej”. I to właściwie wszystko, czym operują streszczenia.

Sądząc po tytule i blurbie, spodziewałam się, że listy będą ogromną częścią tej historii. Że będziemy tonąć w korespondencji, emocjach, sekretach, powoli odkrywając, o co chodzi. A tu niespodzianka: listy są ważne, ale pojawiają się głównie jako zapalnik fabuły i… wracają dopiero na koniec. Po drodze właściwie znikają z pierwszego planu.

Jeśli więc ktoś wchodzi w tę historię dla formy pen pal, niech od razu obniży oczekiwania - to nie jest taki typ powieści. Fabuła pod koniec jest trochę chaotyczna, trochę „no dobra, to teraz jakoś trzeba dopiąć wszystkie wątki”, więc najlepiej podejść do tego tytułu jako do książki dla klimatu, a nie dla logicznej, perfekcyjnie poprowadzonej intrygi.

A mimo to - bawiłam się świetnie.

To bardziej bardzo pikantny thriller niż tradycyjny romans. Pełno tu znaków zapytania, niejasnych sygnałów, dziwnych zjawisk i momentów, przy których autentycznie zastanawiałam się: co tu się do cholery dzieje? Twist jest konkretny, mocny, trochę szalony - i co zabawne, od pewnego momentu czułam, że historia zmierza dokładnie tam, gdzie powinna. Tak, da się to przewidzieć, zwłaszcza jeśli dorastało się w erze pewnych kultowych filmów… ale nie przeszkadzało mi to ani trochę. Raczej miałam satysfakcję: „Okej, wiedziałam!”

Romans bywa na początku szybki i trochę znikąd, ale później się układa.
Aidan (nasz MMC) ma naprawdę imponujący repertuar brudnych tekstów - absolutnie doceniam. W audiobooku narrator w ogóle robi robotę, bo jego niski, chropowaty głos tylko dodaje całości smaczku.

Podsumowując: to nie jest arcydzieło, ale jest naprawdę fajnie.
Mrocznie, ostro, pikantnie i bardzo „dla nastroju”. Jeśli lubisz historie, które bardziej się czują, niż analizują, i które balansują między thrillerem a erotyką - to będzie trafione.

Cieszę się, że spontanicznie po to sięgnęłam. Czasem właśnie takie niespodziewane wybory dają najwięcej czytelniczego fanu.

Moja ocena: 6.75/10  Nie najlepsza książka na świecie, ale zdecydowanie taka, którą czyta się z przyjemnością - mroczna, pikantna i świetnie oddająca klimat „czytaj, nie myśl za dużo, baw się vibe’em”. Idealna, jeśli masz ochotę na coś nieoczywistego i lekko pokręconego.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz