Tytuł: Zło
Autor: Katarzyna Wolwowicz
Cykl: Komisarz Olga Balicka
Tom: 9
Wydawnictwo: Zwierciadło
Data wydania: 07.05.2025
Liczba stron: 352
Egzemplarz: własny
Są książki, które czyta się jednym tchem. Są też takie, które zostają w głowie długo po tym, jak odłożysz je na półkę i właśnie do tej drugiej kategorii należy „Zło” Katarzyny Wolwowicz. To historia, która nie daje spokoju. Duszna, emocjonalna, pełna bólu i czułości zarazem. Lektura, po której trudno się pozbierać, ale jeszcze trudniej o niej zapomnieć.
To już dziewiąte spotkanie z komisarz Olgą Balicką, ale spokojnie jeśli trafiasz na serię po raz pierwszy, odnajdziesz się bez problemu. Wolwowicz potrafi pisać tak, że już po kilku stronach czujesz więź z bohaterami. Olga nie jest idealna, nie jest niezniszczalna, ale właśnie przez to tak prawdziwa. Po przejściach, po błędach, z demonami, które nie pozwalają jej spać, a jednak wciąż ma w sobie tę siłę, która każe jej walczyć i o sprawiedliwość, i o ludzi.
Ale tym razem serce książki bije w rytmie historii Iwony Kolibry. Kobiety, która przed laty oddała nowo narodzoną córkę do adopcji, wierząc, że robi dobrze. Po trzydziestu pięciu latach dostaje wiadomość, która burzy jej życie odnaleziono szczątki, które mogą należeć do tej właśnie córki. Potrzebne jest DNA. Tyle że za tą formalnością kryje się powrót do przeszłości, której nikt nie chce oglądać. To, co przeżywa Iwona, Wolwowicz opisała z taką wrażliwością i autentyzmem, że trudno czytać bez emocji.
Równolegle Olga Balicka prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa młodej dziewczyny. Gdy wkrótce ginie kolejna, staje się jasne, że ktoś od dawna działa w cieniu, wykorzystując ludzkie słabości i bezkarność systemu. Co łączy współczesne zbrodnie z przeszłością Iwony? Czy można zatrzymać zło, które przez lata pozostawało niezauważone?
Wolwowicz nie boi się trudnych tematów - przemocy domowej, żalu, samotności, bezsilności wobec instytucji, które miały chronić, a często zawodzą. To właśnie te detale, te emocjonalne drobiazgi sprawiają, że jej książki nie są tylko kryminałami, ale prawdziwymi opowieściami o ludziach i ich bólu.
Atmosfera „Zła” jest gęsta i mroźna jak zimowa Jelenia Góra, w której rozgrywa się akcja. Każde zdanie niesie ciężar emocji, każda scena ma znaczenie. Autorka potrafi jednym dialogiem wstrząsnąć, jednym gestem pokazać więcej niż dziesięć opisów.
Zakończenie? Ciche, mocne, bolesne. Takie, po którym siedzisz przez chwilę w milczeniu, bo nie wiesz, co powiedzieć. Bo zaczynasz zadawać sobie to najtrudniejsze pytanie: czy na pewno potrafiłabym rozpoznać zło, gdyby przyszło w codziennych butach i uśmiechnęło się do mnie przy kasie w sklepie?
„Zło” to książka, która nie pozwala przejść obojętnie. To opowieść o krzywdzie, która nie traci na sile z biegiem lat, i o nadziei, która mimo wszystko nie chce umrzeć. Katarzyna Wolwowicz znowu udowadnia, że potrafi pisać o mroku w sposób piękny i poruszający.
⭐ Ocena: 10/10 To nie jest kolejny kryminał to emocjonalny nokaut. Jeśli sięgniesz po „Zło”, przygotuj się na to, że ta historia zostanie z tobą na długo.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz